دریاره ما

f

انجمن خیریه صرع اصفهان به عنوان یکی از سازمان های مردم نهاد جمعی از خیرین و متخصصین مغز و اعصاب را به منظور حمایت از افراد مبتلا به صرع در جهت ارتقاء و بهبود شرایط زیستی و اجتماعی این افراد در کنار یکدیگر جمع کرده است.

اطلاعات تماس
اصفهان-چهارراه سهروردی - ابتدای بلوار کشاورز-بعد از کوچه ۱۱۹-جنب مسجدالمعصوم
info@isfahanepilepsy.com
۰۳۱-۳۷۷۷۱۵۷۲ 031-37753761
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

درمان صرع

شیوه درمان مبنی بر شدت علایم بیماری و پاسخی که فرد به درمان می دهد، می باشد.

درمان صرع

اغلب افراد مبتلاء به صرع می توانند صرع خود را با درمان کنترل و مدیریت نمایند. در این راستا شیوه درمان مبنی بر شدت علایم بیماری و پاسخی که فرد به درمان می دهد، می باشد. درمان توسط داروهای ضد صرع اصلی ترین شیوه درمان صرع است و در اکثریت افراد مبتلاء به صرع با دارو تعداد تشنج ها کاهش می یابد و در برخی افراد داروها موجب قطع کامل تشنج ها می گردند. همراه با درمان دارویی مراقبت های غیر دارویی در ارتباط با شیوه زندگی افراد حائز اهمیت است. و این نکته قابل توجه است که اگر تشنج ها مربوط به صرع نباشد با داروهای ضد صرع کنترل نخواهد شد.
اگر داروهای ضد صرع به طور منظم و در یک زمان مشخص و ثابت در هر روز مصرف شوند، اثرگذاری بیشتری خواهند داشت. بیش از ۷۰ درصد از مردم با داروهای ضد صرع می توانند تشنج هاشان را کنترل کنند.
هدف از درمان، توقف تشنج ها در کمترین دوز از کمترین تعداد داروهای ضد صرع و با حداقل عوارض جانبی است. معمولاً درمان با استفاده از یک داروی ضد صرع در حداقل دوز شروع می شود که به آرامی افزایش می یابد تا تشنج کنترل شود. اگر با یک دارو تشنج کنترل نشود داروی دیگری ممکن است اضافه گردد و فرد مبتلاء باید در روز دو داروی متفاوت مصرف کند.
برخی افراد ممکن است به مصرف داروهای ضد صرع برای یک مدت طولانی و گاهی اوقات برای سال ها نیاز داشته باشند. اگر برخی افراد برای دو یا سال های بیشتر تشنج نداشته باشند ممکن است به ترک داروهای ضد صرع خود فکر کنند. اگر فردی تصمیم به ترک دارو کند بهتر است با توصیه پزشک خود این کار را انجام دهد. قطع ناگهانی درمان می تواند موجب شروع دوباره تشنج ها گردد و حتی تشنج ها خیلی شدیدتر و طولانی تر از قبل رخ دهد.
اغلب افراد با کنار گذاشتن آهسته یک دارو علائمی ندارند. با این وجود داروهایی که ممکن است با قطع آن ها علائمی را نشان دهند شامل فنوباربیتال، دیازپام، کلونازپام، کلوبازام، و فنی توئین می باشد و علائم آن می تواند شامل اضطراب، ترس، بی قراری و تعرق باشد.
برخی افراد علارغم مصرف چندین داروی ضد صرع تشنج های آن ها متوقف نشده و یا تعداد تشنج ها در فرد کاهش نیافته است این افراد با تست های پیش از جراحی که می تواند بیشتر شامل ام آر آی، نوار مغز(EEG) و EEG Monitoring( گرفتن نوار مغز در حالی که فیلمبرداری می شود) باشد، کاندیدای جراحی صرع شوند. به طور معمول ارزیابی موفقیت آمیز بودن جراحی دو سال زمان می برد. تشنج ها در بسیاری افراد بعد از جراحی متوقف می گردد و در برخی دیگر تشنج ها کاهش می یابد. اما اغلب آن ها به مصرف داروهای ضد صرعشان در برخی اوقات نیاز دارند.